કાગબાપુ, ભક્તકવિ દુલા ભાયા કાગ, મહાત્મા ગાંધીના વિચારોને કાવ્યાત્મક સ્વરૂપ આપીને ગુજરાતના ગામડાં સુધી પહોંચાડ્યા. તેમની રચનાઓ, જેવી કે ‘ગાંધીડો મારો' અને ‘વાણિયો ખેડે વેર', ગાંધીજીના સત્ય, અહિંસા, સ્વરાજ અને સ્વાવલંબનના મૂલ્યોને નૈતિક શક્તિ અને સાંસ્કૃતિક પુનર્જાગરણ તરીકે રજૂ કરે છે. ‘ચૂંદડી' અને ‘મોહન દૂબળો કેમ?' જેવા ગીતોમાં, કાગબાપુએ ગાંધીવિચારને સમાજસુધારણા અને પ્રાચીન પરંપરાઓ સાથે જોડીને, સામાજિક ન્યાય અને માનવીય સમાનતા માટેની નૈતિક પ્રક્રિયા તરીકે આલેખ્યો. તેમના કાવ્યોએ રાજકીય વિચારધારા અને લોકસંસ્કૃતિને એકીકૃત કરીને ગાંધીવિચારને સામાન્ય માનવી સુધી પહોંચાડવામાં મહત્વપૂર્ણ યોગદાન આપ્યું.